یبوست مزاج
عبارت است از سفت و خشک شدن مدفوع که بسختی دفع می شود.خاص هر دوره ای از رشد می تواند باشد.علل آن متفاوت و دوره آن نیز کوتاه یا طولانی می تواند باشد. انواع یبوست مزاج به شرح زیر می باشد:
 
1- یبوست موقتی- یبوست موقتی در هنگام تب و ناخوشی بسیار دیده می شود. در قدیم ،پزشکان و والدین اطفال معتقد بودند؛ یبوست مزاج مهمترین مسئله ای است که باید درمان شود و تا شکم مریض «پاک نشود» بهبودی کامل میسر نیست. حتی بسیاری از مردم معتقد بودند ؛ علت اساسی کسالتها، رودل و یبوست مزاج است، ولی امروزه می دانیم؛ وقتی شخصی ناخوش است و کسالت دارد، در حقیقت معده و روده ها نیز درگیر می شوند و نه تنها فرد دچار یبوست مزاج می شود بلکه اشتهای او نیز از بین می رود و حتی گاهی استفراغ هم مشاهده می شود. اگر طفل اشتهایی ندارد و چیزی نمی خورد، به دلیل آن است که در روده هایش چیزی نیست که خارج شود و این موضوعی طبیعی است .فقط سعی کنید، مایعات فراوانی به او بدهید.
 
2- یبوست مزمن- یبوست مزمن در کودکان چندان شایع نیست بخصوص اگر رژیم غذایی آنها از مواد مختلفی از قبیل، غلات، حبوبات، انواع سبزی و میوه تشکیل شده باشد. درمان یبوست باید تحت نظر پزشک باشد و سعی و تلاش شما در معالجۀ آن بدون دلیل است زیرا شما والدین تمام علل آن را نمی دانید.اگر طفل سبزی، میوه و آبمیوه دوست داشته باشد، روزی دو یا سه مرتبه از این قبیل مواد خوراکی به طفل بدهید. اگر طفل آلو یا انجیر دوست دارد ، هر روز مقداری از این میوه ها به او بدهید، سعی کنید، طفل هر روز حرکت کند، راه برود و بازی نماید. اگر با وجود تمام سعی شما و تغییرات رژیم غذایی، باز هم طفل یبوست مزاج داشته باشد ولی موجب آزار و صدمه ای نباشد، او را به حال خود رها کرده و صبر کنید تا به پزشک دسترسی پیدا کنید.
 
3- «یبوست روانی» - یبوست مزاجی که دارای منشأ روحی است ، اغلب بین یک تا دو سالگی شروع می شود و بر دو نوع است: نوع اول، طفل به علت اجابت مزاج دردناک و برای اجتناب از این درد و رنج، از اجابت مزاج خودداری می کند و یا مرتب در انجام آن تأخیر می نماید. اگر طفل به این علت اجابت مزاجش را یک تا دو روز به تعویق بیندازد ، در نتیجه مدفوع سفت تر و اجابت مزاج، دردناکتر می شود و به این ترتیب دور و تسلسل ایجاد می گردد. نوع دوم وقتی است که مادر می خواهد طفل را برای توالت رفتن آموزش دهد و به این منظور به اقدامات شدیدی متوسل می شود و چون طفل در مرحلۀ رشد و تأمین استقلال روحی خود می باشد، در مقابل اقدامات مادر، با به تأخیر انداختن اجابت مزاج، مقاومت می کند و طبیعی است که نتیجۀ آن ،یبوست مزاج خواهد بود.