اغلب ما آنقدر خوشبخت هستیم که مجموعه سالمی از ژن ها را داشته باشیم.اما برخی از ما ژن هایی غیرطبیعی را به ارث برده ایم که باعث ایجاد بیماری می شوند. اما در برخی موارد، تنها یک یا دو ژن غیرطبیعی در میان مجموعه بیش از 30هزار ژن انسان می توانند فرد را ناتوان کنند؛ بیماری های فیبروز کیستیک و کم خونی سلول داسی شکل نمونه های خوبی هستند. و در تحلیل نهایی، همه سرطان ها از خطاها در ژن هایی به وجود می آیند که رشد سلول ها را کنترل می کنند.

ژن درمانی یک روش تجربی برای درمان بیماری ها با وارد کردن ژن های سالم به درون سلول های بیمار است. این انتقال کاری پیچیده است.DNA یا ماده ژنتیکی «برهنه» برای این کار مناسب نیست، بنابراین دانشمندان DNA را به یک وسیله ناقل مثلاً شکلی از چربی به نام لیپوزوم متصل می کنند. در شیوه ای امیدوارکننده ترDNA به درون یک ویروس تزریق می شود که سپس به آن امکان داده می شود به سلول های بیمار سرایت کند و ژن جدید را به همراه خود به درون آنها ببرد.

آیا این روش ها موثرند؟

هنوز نه. صدها آزمون ژن درمانی در طول 15 سال گذشته انجام شده اند از جمله چندین تلاش برای درمان سرطان پروستات. موفقیت های نسبی در برخی موارد گزارش شده است اما همچنین عوارض جانبی عمده ای هم رخ داده است.

دانشمندان در آغاز مسیر ژن درمانی خوش بین باقی مانده اند. هنوز تا کاربردهای بالینی فاصله زیادی باقی مانده است. در حال حاضر مجبوریم به همان ژن هایی که داریم قناعت کنیم و این وضع به معنای آن است که باید سبک زندگی هایی متناسب با ژن های سالم مان برگزینیم. جای شرمندگی است که ژن های خوب مان را با عادات بدمان خراب کنیم.

http://www.koodakeman.com/Default.aspx