کهیر فراوانترین نوع کهیر ، تکه های برجسته ای است که روی پوست بیرون می زند. قسمتهای برجسته آن اغلب رنگ پریده می باشد زیرا جریان خون در ناحیۀ متورم قطع می شود. این تکه ها خارش شدیدی دارد؛ گاهی اوقات شدت خارش به حدی است که غیر قابل تحمل است. بعضی از مردم مکرر – یا حتی غالب اوقات – دچار حملات کهیر می شوند، در حالی که بعضی دیگر فقط یک یا دو بار در تمام عمر گرفتار کهیر می گردند. علل کهیر شامل حساسیت نسبت به بعضی از غذاها ، گروهی از داروها و بعضی از عفونتها – بخصوص در حین اتمام بعضی از آن عفونتها – می باشد، البته در بسیاری از موارد علت کهیر را نمی توان تشخصی داد. یک داروی خانگی برای تسکین خارش کهیر عبارت ازحمام گرم با جوش شیرین است. یک فنجان جوش شیرین برای وانهای کوچک و دو فنجان برای وانهای بزرگ کافی است. پزشک به طور معمول می تواند با تجویز داروهای خوراکی یا ترزیقی، حملۀ کهیر را برطرف می سازد. در مواردی کهیر ممکن است با ورم مخاط دهان، گلو، حنجره و تنگی نفس همراه باشد که آن را آنافیلاکسی می نامند و یک فوریت پزشکی است و بیمار را باید با آمبولانس به بیمارستان رساند. اگزما – اگزما بثورات زبر و قرمز رنگی است که به صورت تکه تکه و یکنواخت بر روی پوست ظاهر می شود. در اگزما، مانند زکام یونجه و آسم، ناشی از حساسیت است.پوست بدن ممکن است نسبت به بعضی از غذاها حساس باشد. وقتی آن مادۀ غذایی وارد خون می شود و به پوست می رسد، پوست ملتهب می شود، در موارد دیگر، پوست ممکن است نسبت به بعضی از موارد دیگر از قبیل: پشم، ابریشم،موی خرگوش، ریشۀ زنبق – در لوازم و پودرهای آرایشی و عطر – و غیره که با پوست تماس مستقیم حاصل می نماید، حساس باشد. ساده ترین نوع اگزما، نوعی است که به صورت صفحه یا تکه های زبر، قرمز رنگ، ضخیم و پوسته پوسته روی پوست بدن ظاهر می شود. اگر اگزما خفیف و در ابتدای شروع آن باشد، رنگ آن به غالب اوقات قرمز روشن یا صورتی مایل به تیره است. ولی اگر اگزما بدتر شود، رنگ آن مبدل به قرمز سیر شده، اغلب خاش پیدا می کند و طفل هم به صورت مستمر آن را خارش و مالش می دهد. در نتیجه، خراشیدگی در آن ناحیه ایجاد می شود و مایعی از آن خارج می شود که به اصطلاح رایج «آب پس می دهد» بعد از آنکه خروج مایعات متوقف شد، روی آن دلمه می بندد. وقتی اگزما در شرف بهبودی است، حتی وقتی رنگ قرمز آن هم بکلی از بین رفته باشد ، باز هم می توان زبری و خشونت پوست را در آن ناحیه حس کرد.در اکثر موارد محل شروع اگزما در اطفال کوچکتر از یکسال، گونه و پیشانی آنها است. سپس ممکن است به گردن و گوشها سرایت کند. درکودکان شیرخوار، اغلب شیرگاو علت اگزما است، بنابراین باید آن را حذف کرد و به جای ان باید از شیرهای خاصی مانند شیر سویا، استفاده کرد. در حدود یکسالگی، اگزما ممکن است در هر نقطه ای از پوست بدن، از قبیل: شانه ها، باسن، ران ها، بازوها و سینه ظاهر شود. بین یک و سه سالگی، معمولترین محل اگزما چینهای آرنج و پشت زانو است. پرستاری طفلی که گرفتار اگزمی شدید است، در واقع بسیار مشکل است، طفل از شدت خارش عصبی می شود و مادر با شدت و تلاش فراوان، طفل را از خاراندن خودش باز می دارد. این مبارزه ممکن است ماهها ادامه یابد. برای درمان خانگی چه کنیم؟ بهتر است ناخن دست کودکان را کوتاه نگهدارید و شبها دستکش پارچه ای به دستهایش کنید. زیرا هر چه کمتر موضع را بخاراند، احتمال عفونت ثانوی کمتر می شود. مهمترین کاری که والدین می توانند انجام دهند مالیدن کرم سادۀ مرطوب کننده – کرمی فاقد مادۀ رنگی و معطر – به پوست است. در صورت امکان برای تمیز کردن پوست از صابون استفاده نکنید زیرا صابون چربی پوست را از بین می برد و پوست را خشکتر می کند. اگر مجبورید صابون مصرف کنید بعد از آن، باید به پوست کرم مرطوب کننده بمالید. برای خشک کردن بدن بعد از حمام، حوله را روی پوست بدن نمالید بلکه پوست را با گذاشتن و برداشتن حوله، خشک کنید. اگر فرزند شما مبتلا به اگزمای شدید و خارش گردیده و در حال حاضر هم به پزشک دسترسی ندارید، می توانید از کِرِم یک درصد هیدروکورتیرون استفاده کرده و آن را روی پوست بمالید، سپس شربت آنتی هیستامین (مانند دیفن هیدرامین) به صورت خوراکی به او بدهید. در هر صورت در اولین فرصت با پزشک مشورت کنید.